Voor wie doe jij het? (28-08-2020)

illustratiebeeld

Mijn vakantie is weer voorbij. Dit jaar een vakantie in eigen land. En, zo gaat dat dan, overal kijk je om je heen om te zien hoe de horeca, de winkeliers en gemeenten omgaan met de coronaregels. Kunnen we er nog iets van leren? Het viel op dat er in de horeca heel verschillend wordt omgegaan met bijvoorbeeld de gezondheidscheck van de bezoekers. Van helemaal niet tot veel te uitgebreid. Daar valt nog wel iets te verbeteren. Op het gebied van de inrichting van de openbare ruimte is het ook erg verschillend. Soms merk je bijna niets van de 1,5 meter-regel en in andere plaatsen word je er voortdurend op gewezen. In één van de plaatsen waar we waren kwam je overal een tekst op de straten tegen: “Voor wie doe jij het?” Geen opdracht, maar een vraag. Een mooie manier om mensen even aan het denken te zetten.

Na drie vrije weken ben ik deze week weer aan de slag gegaan. De gebruikelijke afspraken en vergaderingen, maar ook een aantal bijzondere momenten. Voor het eerst in maanden weer een naturalisatieceremonie in onze trouwzaal. Geen groot groepsgebeuren: deze keer individueel en om de beurt. Maar toch, het is goed dat mensen als sluitstuk van een vaak lange periode de eed of belofte kunnen afleggen waarmee ze verklaren onderdeel van onze samenleving te willen zijn. Iedere keer merk ik weer dat het voor onze nieuwe Nederlanders, of ze nu uit Canada, Iran of Kirchizië komen, een bijzonder moment is.

Ook mocht ik een aantal gesprekken voeren met mensen die nadenken over hun rol in de samenleving. Wat kunnen ze voor een ander betekenen en welke rol kan de gemeente daarbij spelen? Zo’n gesprek leidt ook automatisch tot zelfreflectie. In die gesprekken kwam de vraag die ik op de straten las weer naar boven: voor wie doe jij het? Wat zijn je drijfveren, waarom zit je op de plek waar je nu zit en wat probeer je daar te bereiken?

In mijn werk binnen de lokale overheid probeer ik, binnen de marges van het gemeentelijk beleid,  er aan mee te helpen dat mensen tot hun recht kunnen komen, zich kunnen ontplooien en dat inwoners, bedrijven en organisaties elkaar weten te vinden om zo de lokale samenleving te versterken.

En het is mooi om te zien dat dit in de praktijk ook nog wel eens lukt. Met een groot deel van de gemeenteraad waren we woensdag op bezoek bij de dorpsbelangen van Oudehaske en Sintjohannesga. Twee heel verschillende dorpen, maar het bruist er van de initiatieven en activiteiten. Of het nu gaat om het Nannewiid, om een bijenlint, een bankje of de renovatie van de ijsbaan: overal zetten enthousiaste vrijwilligers hun schouders eronder. Met (een beetje) ondersteuning van de gemeente worden er resultaten geboekt waar men trots op kan zijn. Zo geven we samen vorm aan de gemeente die we willen zijn.

Daar doe ik het voor en wil ik me ook de komende tijd voor blijven inzetten.

Weblog burgemeester Fred Veenstra.