Jong en iets ouder (09-11-2018)

Afbeelding schoolontbijt

Als burgemeester kom je overal in de gemeente. Het is bijzonder om te ervaren dat je (bijna) overal welkom bent. Mensen laten je toe in hun privé-omgeving , je mag  achter hun voordeur komen. En je hebt contact met mensen in alle levensfasen. Deze week is weer de week van het Nationaal Schoolontbijt. Overal in het land komt een schoolklas in de vroege ochtend op bezoek bij de burgemeester. Tijdens een ontbijt wordt er dan over van alles en nog wat gesproken.

Dit ontbijt is jaren geleden ontstaan toen duidelijk werd dat in ook ons land niet ieder kind thuis een ontbijt krijgt voordat het naar school gaat. Ik heb de indruk dat dit gelukkig in onze gemeente nauwelijks voorkomt, maar het is goed om aandacht voor dit onderwerp te blijven houden. En zo ben ik in de gelegenheid om aan een klas iets te vertellen over onze gemeente en kunnen de kinderen alle vragen stellen die ze thuis of op school hebben voorbereid. Dit jaar was het de beurt aan kinderen van It Hazzeleger in Balk. In de raadzaal van het oude Raadhuis in Balk zijn we er even goed voor gaan zitten. En behalve de gebruikelijke vragen over de vermeende rijkdom en het gezin van de burgemeester kwamen er ook allerlei inhoudelijke zaken aan de orde. Welke dorpen horen bij de gemeente, wat voor gebouw is het Raadhuis, wat doet de burgemeester en ook is er gesproken over wat de gemeente doet voor de jeugd. En zo werd het een mooi gesprek waarbij iedereen aan de beurt kwam en de kinderen en ik met een gevulde maag en een goed gevoel weer konden vertrekken. Bij dit soort ontmoetingen blijkt iedere keer dat ook de jongste inwoners betrokken zijn bij hun dorp, hun school, hun eigen leefomgeving en kan ik iets meenemen van hun kijk op de wereld.

En datzelfde geldt bij ontmoetingen met mensen met een stuk meer levenservaring. Morgen mag ik in gesprek gaan met een groep mensen die al heel lang, 50 of 60 jaar, donateur is van de KNRM. Als voorzitter van de plaatselijke commissie van de KNRM in Lemmer ontvangen we de trouwe donateurs uit onze regio. De KNRM is een belangrijke organisatie als het gaat om de veiligheid op het water. Maar dat werk wordt volledig betaald uit giften en donaties. Er komt geen cent overheidsgeld aan te pas. Daarom zijn de donateurs zo belangrijk. En dus is het goed de trouwe donateurs, de Redders aan de wal, in het zonnetje te zetten. Ik mag dat morgen voor de derde keer doen. En ik denk dat het ook nu weer een mooie ochtend wordt. We gaan met elkaar in gesprek over de aanleiding om donateur te worden en over de vraag waarom men dat nog steeds is. Mijn ervaring is dat er dan geweldige verhalen naar boven komen over persoonlijke ervaringen die mensen met water en scheepvaart hebben gehad. En de donateurs, die elkaar vaak niet kennen, gaan ook met elkaar in gesprek. Ik hoor mooie dingen en leer daar ook weer veel van. En natuurlijk wordt er een stuk gevaren met de reddingsboot. Iets waar je, zelfs op hoge leeftijd, naar uit kunt kijken.

In mijn werk zijn contacten met jong en oud heel belangrijk. Gelukkig is daar veel gelegenheid voor en staan heel veel mensen er voor open.  

Weblog burgemeester Fred Veenstra.